loperselim
09-02-2007, 09:12 PM
Mentor ismiyle tanınan ünlü bir Hacker'ın yargılanırken yaptığı bir konuşma. Gerçek Hacker sadece site hackleyen kişiler değildir.(ama bir yerden başlanması lazım), aslında gerçek Hacker'in gerçekte ne olduğu biraz olsun anlaşılabilir.
Hacker Manifesto;
Bir diğeri yakalandı bugün, tüm gazetelerde; “ genç adam bilgisayar suçundan tutuklandı”, “bilgisayar korsanı bankayla oynarken yakalandı.” kahrolası çocuklar. hepsi birbirinin aynı.Fakat psikolojiniz ve 1950'lerden kalma tekno-beyinlerinizle , hiç bir korsanın gözlerinden baktınız mı?, hiç merak ettiniz mi, ( what made him tick), onu hangi güçler şekillendirdi, onu bu kalıba sokan şeyler ne olabilir ?
Ben bir bilgisayar korsanıyım, dünyama girin...benim ki okulla başlayan bir dünya... diğer çocukların çoğundan daha zekiyim, bize öğrettikleri zırvalık sıkıyor beni...kahrolası vasat. hepsi birbirinin aynı.Ortaokul ya da lisedeyim. öğretmenlerin onbeşinci defadır kesirlerin nasıl sadeleştirileceğini anlatışlarını dinledim. anladım. “hayır bayan smith, çalışmamı size göstermedim. onu kafamda yapmıştım..” kahrolası çoçuk. muhtemelen kopya çekti. hepsi birbirinin aynı.
Bugün bir keşif yaptım. bir bilgisayar buldum. bekleyin bir saniye, bu çok cool. benim istediğimi yapıyor. bir hata yaparsa, onu bozduğumdandır. beni sevmediğinden değil. ya da benim tarafımdan tehdit edildiğini düşündüğünden... ya da benim zeki bir göt olduğumu düşündüğünden... ya da öğretmeyi sevmediği ve burada olmak istemediği için...kahrolası çocuk. tek yaptığı oyun oynamak. hepsi birbirinin aynı.
Ve sonra olan oldu. bir kapı açıldı dünyaya... telefon hattından fırlayan, bir bağımlının damarlarında dolanan heroin gibi, elektronik bir puls gönderildi, günlük yetersizliklerden doğan bir sığınak farkedildi. bir oyun tahtası bulundu. İşte bu... burası benim ait olduğum yer.”
Buradaki herkesi tanıyorum. onlarla hiç tanışmamış, hiç konuşmamış, onlardan bir daha hiç haber alamamış olsam bile. hepinizi tanıyorum...kahrolası çocuk. telefon hattını yine meşgul ediyor. hepsi birbirinin aynı...
Bahse girersiniz ki, hepimiz birbirimizin aynıyız. biftek için açlık çektiğimizde, okulda bebek mamasıyla beslendirildik... yaptığınız etin lokmaları daha önce ağızlarda çiğnenmişti ve tatsızdı. sadistler tarafından yönetildik ya da duyarsızlar tarafından görmezden gelindik. öğretecek birşeyleri olan bir kısmı bizi istekli öğrenciler olarak gördüler, ama bu bir kaçı çöldeki suyun damlaları kadar.
Bu bizim dünyamız şimdi. elektron ve anahtarın dünyası, baud'un güzelliği. (we make use of a service already existing without paying for what could be dirt-cheap if it wasn't run by profiteering gluttons, and you call us criminals.) biz araştırıyoruz. ve siz bize suçlu diyorsunuz. bilgiyi arıyoruz, ve siz bize suçlu diyorsunuz. deri rengi olmadan, milliyeti olmadan , dini önyargıları olmadan varız, ve siz bize suçlu diyorsunuz.
Atom bombaları geliştiriyorsunuz, savaşlar başlatıyorsunuz, cinayet işliyorsunuz, sahtekarlık yapıyor, yalan söylüyorsunuz bize ve bunun bizim kendi iyiliğimiz için olduğuna inandırmaya çabalıyorsunuz., hala biz suçluyuz.
evet, ben bir suçluyum. suçum merakımdan. suçum insanları ne söyledikleri ve ne düşündükleriyle değerlendirdiğimden, neye benzedikleriyle değil. suçum sizi alt etmek beni asla bağışlamayacağınız birşey yüzünden.
ben bir bilgisayar korsanıyım, ve bu benim manifestom. bu bireyi durdurabilirsiniz, ama hepimizi durduramazsınız. herşeye rağmen, biz birbirimizin aynıyız.
Orjinali;
The Conscience of a Hacker
Another one got caught today, it's all over the papers. "Teenager Arrested in Computer Crime Scandal", "Hacker Arrested After Bank Tampering"... Damn kids. They're all alike. But did you, in your three-piece psychology and 1950's technobrain, ever take a look behind the eyes of a Hacker? Did you ever wonder what made him tick, what forces shaped him, what may have molded him?
I am a Hacker, enter my world... Mine is a world that begins with School... I'm smarter than most of the other kids, this crap they teach us bores me... Damn underachiever. They're all alike. I'm in Junior High or High School. I've listened to Teachers explain for the fifteenth time how to reduce a fraction. I understand it. "No Ms. Smith, I didn't show my work, I did it in my head..." Damn kid, probably copied it. They're all alike.
I made a discovery today. I found a computer. Wait a second, this is cool. It does what I want it to. If it makes a mistake, it's because I screwed up. Not because it doesn't like me...Or feels threatened by me... Or thinks I'm a smart ass... Or doesn't like teaching and shouldn't be here...
Damn kid. All he does is play games. They're all alike. And then it happened... A door opened to a world... rushing through the phone line like heroin through an addicts veins, an electronic pulse is sent out, a refuge from the day-to-day incompetencies is sought... a board is found. "This is it, this is where I belong..." I know everyone here, even if I've never met them, never talked to them, may never hear from them again... I know you all.
Damn kid, tying up the phone line again. They're all alike... You bet your ass we're all alike...
We've been spoon-fed baby food at School when we hungered for steak... the bits of meat that you did let slip through were pre-chewed and tasteless. We've been dominated by sadists, or ignored by the apathetic. The few that had something to teach found us willing pupils, but those few are like drops of water in the desert.
This is our world now, the world of the electron and the switch, the beauty of the baud. We make use of a service already existing without paying for what could be dirt-cheap if it wasn't run by profiteering gluttons, and you call us Criminals. We seek after knowledge, and you call us Criminals.
We exist without skin colour, without nationality, without religious bias... and you call us Criminals. You build atomic bombs, you wage wars, you murder, cheat and lie to us, and try and make us believe it's for our own good, yet we're the Criminals.
Yes I am a Criminal, my crime is that of curiosity. My crime is that of judging people by what they say and think, not what they look like. My crime is that of outsmarting you, something that you will never forgive me for.
I am a Hacker, this is my Manifesto. You may stop the individual, but you can't stop us all. After all, we're all alike.
The Mentor
Buarada imzamıda nerden aldığımı görmüş oldunuz :D
Hacker Manifesto;
Bir diğeri yakalandı bugün, tüm gazetelerde; “ genç adam bilgisayar suçundan tutuklandı”, “bilgisayar korsanı bankayla oynarken yakalandı.” kahrolası çocuklar. hepsi birbirinin aynı.Fakat psikolojiniz ve 1950'lerden kalma tekno-beyinlerinizle , hiç bir korsanın gözlerinden baktınız mı?, hiç merak ettiniz mi, ( what made him tick), onu hangi güçler şekillendirdi, onu bu kalıba sokan şeyler ne olabilir ?
Ben bir bilgisayar korsanıyım, dünyama girin...benim ki okulla başlayan bir dünya... diğer çocukların çoğundan daha zekiyim, bize öğrettikleri zırvalık sıkıyor beni...kahrolası vasat. hepsi birbirinin aynı.Ortaokul ya da lisedeyim. öğretmenlerin onbeşinci defadır kesirlerin nasıl sadeleştirileceğini anlatışlarını dinledim. anladım. “hayır bayan smith, çalışmamı size göstermedim. onu kafamda yapmıştım..” kahrolası çoçuk. muhtemelen kopya çekti. hepsi birbirinin aynı.
Bugün bir keşif yaptım. bir bilgisayar buldum. bekleyin bir saniye, bu çok cool. benim istediğimi yapıyor. bir hata yaparsa, onu bozduğumdandır. beni sevmediğinden değil. ya da benim tarafımdan tehdit edildiğini düşündüğünden... ya da benim zeki bir göt olduğumu düşündüğünden... ya da öğretmeyi sevmediği ve burada olmak istemediği için...kahrolası çocuk. tek yaptığı oyun oynamak. hepsi birbirinin aynı.
Ve sonra olan oldu. bir kapı açıldı dünyaya... telefon hattından fırlayan, bir bağımlının damarlarında dolanan heroin gibi, elektronik bir puls gönderildi, günlük yetersizliklerden doğan bir sığınak farkedildi. bir oyun tahtası bulundu. İşte bu... burası benim ait olduğum yer.”
Buradaki herkesi tanıyorum. onlarla hiç tanışmamış, hiç konuşmamış, onlardan bir daha hiç haber alamamış olsam bile. hepinizi tanıyorum...kahrolası çocuk. telefon hattını yine meşgul ediyor. hepsi birbirinin aynı...
Bahse girersiniz ki, hepimiz birbirimizin aynıyız. biftek için açlık çektiğimizde, okulda bebek mamasıyla beslendirildik... yaptığınız etin lokmaları daha önce ağızlarda çiğnenmişti ve tatsızdı. sadistler tarafından yönetildik ya da duyarsızlar tarafından görmezden gelindik. öğretecek birşeyleri olan bir kısmı bizi istekli öğrenciler olarak gördüler, ama bu bir kaçı çöldeki suyun damlaları kadar.
Bu bizim dünyamız şimdi. elektron ve anahtarın dünyası, baud'un güzelliği. (we make use of a service already existing without paying for what could be dirt-cheap if it wasn't run by profiteering gluttons, and you call us criminals.) biz araştırıyoruz. ve siz bize suçlu diyorsunuz. bilgiyi arıyoruz, ve siz bize suçlu diyorsunuz. deri rengi olmadan, milliyeti olmadan , dini önyargıları olmadan varız, ve siz bize suçlu diyorsunuz.
Atom bombaları geliştiriyorsunuz, savaşlar başlatıyorsunuz, cinayet işliyorsunuz, sahtekarlık yapıyor, yalan söylüyorsunuz bize ve bunun bizim kendi iyiliğimiz için olduğuna inandırmaya çabalıyorsunuz., hala biz suçluyuz.
evet, ben bir suçluyum. suçum merakımdan. suçum insanları ne söyledikleri ve ne düşündükleriyle değerlendirdiğimden, neye benzedikleriyle değil. suçum sizi alt etmek beni asla bağışlamayacağınız birşey yüzünden.
ben bir bilgisayar korsanıyım, ve bu benim manifestom. bu bireyi durdurabilirsiniz, ama hepimizi durduramazsınız. herşeye rağmen, biz birbirimizin aynıyız.
Orjinali;
The Conscience of a Hacker
Another one got caught today, it's all over the papers. "Teenager Arrested in Computer Crime Scandal", "Hacker Arrested After Bank Tampering"... Damn kids. They're all alike. But did you, in your three-piece psychology and 1950's technobrain, ever take a look behind the eyes of a Hacker? Did you ever wonder what made him tick, what forces shaped him, what may have molded him?
I am a Hacker, enter my world... Mine is a world that begins with School... I'm smarter than most of the other kids, this crap they teach us bores me... Damn underachiever. They're all alike. I'm in Junior High or High School. I've listened to Teachers explain for the fifteenth time how to reduce a fraction. I understand it. "No Ms. Smith, I didn't show my work, I did it in my head..." Damn kid, probably copied it. They're all alike.
I made a discovery today. I found a computer. Wait a second, this is cool. It does what I want it to. If it makes a mistake, it's because I screwed up. Not because it doesn't like me...Or feels threatened by me... Or thinks I'm a smart ass... Or doesn't like teaching and shouldn't be here...
Damn kid. All he does is play games. They're all alike. And then it happened... A door opened to a world... rushing through the phone line like heroin through an addicts veins, an electronic pulse is sent out, a refuge from the day-to-day incompetencies is sought... a board is found. "This is it, this is where I belong..." I know everyone here, even if I've never met them, never talked to them, may never hear from them again... I know you all.
Damn kid, tying up the phone line again. They're all alike... You bet your ass we're all alike...
We've been spoon-fed baby food at School when we hungered for steak... the bits of meat that you did let slip through were pre-chewed and tasteless. We've been dominated by sadists, or ignored by the apathetic. The few that had something to teach found us willing pupils, but those few are like drops of water in the desert.
This is our world now, the world of the electron and the switch, the beauty of the baud. We make use of a service already existing without paying for what could be dirt-cheap if it wasn't run by profiteering gluttons, and you call us Criminals. We seek after knowledge, and you call us Criminals.
We exist without skin colour, without nationality, without religious bias... and you call us Criminals. You build atomic bombs, you wage wars, you murder, cheat and lie to us, and try and make us believe it's for our own good, yet we're the Criminals.
Yes I am a Criminal, my crime is that of curiosity. My crime is that of judging people by what they say and think, not what they look like. My crime is that of outsmarting you, something that you will never forgive me for.
I am a Hacker, this is my Manifesto. You may stop the individual, but you can't stop us all. After all, we're all alike.
The Mentor
Buarada imzamıda nerden aldığımı görmüş oldunuz :D